فضیلت سوره شعراء چیست ؟

تفسیر نمونه ج : 15  ص :  178

محتواى سوره شعراء

معروف در میان مفسران این است که تمام آیات 227 گانه این سوره جز چهار آیه آخر آن ، در مکه نازل شده است .

لحن آیات این سوره نیز با دیگر سوره‏هاى مکى کاملا هماهنگ است ، و مى‏دانیم در سوره‏هاى مکى که در آغاز دعوت اسلام نازل گردید بیشتر روى اصول اعتقادى ، توحید و معاد و دعوت پیامبران خدا و اهمیت قرآن تکیه مى‏شد ، و تقریبا تمام بحثهاى سوره شعراء پیرامون همین مسائل دور مى‏زند .

در حقیقت مى‏توان محتواى این سوره را در چند بخش خلاصه کرد :

بخش اول طلیعه سوره است که از حروف مقطعه ، و سپس عظمت مقام قرآن و تسلى خاطر پیامبر (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) در برابر پافشارى و خیره سرى مشرکان و اشاره‏اى به بعضى از نشانه‏هاى توحید و صفات خدا سخن مى‏گوید .

بخش دوم فرازهائى از سرگذشت هفت پیامبر بزرگ و مبارزات آنها را با قومشان ، و لجاجتها و خیره‏سریهاى آنان را در برابر این پیامبران بازگو مى‏کند ، که بعضى مانند داستان موسى و فرعون مشروحتر ، و بعضى دیگر مانند سرگذشت ابراهیم و نوح و هود و صالح و لوط و شعیب کوتاهتر است .

مخصوصا در این بخش ، اشاره به منطق ضعیف و تعصب آمیز مشرکان در هر عصر و زمان در برابر پیامبران الهى شده است که شباهت زیادى با منطق مشرکان عصر پیامبر اسلام (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) داشته و این مایه تسلى خاطر براى پیامبر (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) و مؤمنان اندک نخستین بود که بدانند تاریخ از این گونه افراد و منطقها بسیار به خاطر دارد و ضعف و فتورى به خود راه ندهند .

و نیز مخصوصا روى عذاب دردناک این اقوام و بلاهاى وحشتناکى که بر آنها فرود آمد تکیه شده است که خود تهدید مؤثرى براى مخالفان پیامبر اسلام در آن شرائط است .

بخش سوم که در حقیقت جنبه نتیجه‏گیرى از بخشهاى گذشته دارد پیرامون پیامبر اسلام (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) و عظمت قرآن و تکذیب مشرکان و دستوراتى به آن حضرت در زمینه روش دعوت ، و چگونگى برخورد با مؤمنان سخن مى‏گوید ، و سوره را با بشارت به مؤمنان صالح و تهدید شدید ستمگران پایان مى‏دهد .

ضمنا نام این سوره از چند آیه آخر که پیرامون شعراى بى هدف سخن مى‏گوید گرفته شده است .

این نکته نیز قابل توجه است که این سوره از نظر تعداد آیات بعد از سوره بقره بر همه سوره‏هاى قرآن فزونى دارد ، هر چند از نظر تعداد کلمات چنین نیست ، بلکه از بسیارى از آنان کوتاهتر است .

 فضیلت سوره شعراء

در حدیثى از پیامبر اسلام (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) در اهمیت تلاوت این سوره چنین مى‏خوانیم : من قرء سورة شعراء کان له من الاجر عشر حسنات ، بعدد کل من صدق بنوح و کذب به و هود و شعیب و صالح و ابراهیم ، و بعدد کل من کذب بعیسى و صدق بمحمد (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) : کسى که سوره شعرا را بخواند به عدد هر کسى که نوح را تصدیق و یا تکذیب کرده است ده حسنه براى او خواهد بود ، و همچنین هود ، شعیب ، و صالح ابراهیم ، و به عدد تمام کسانى که تکذیب عیسى و تصدیق محمد (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) کرده‏اند .

ناگفته روشن است که این همه اجر و پاداش تنها براى تلاوت منهاى اندیشه و عمل نیست ، بلکه قرائن متعددى در روایات فضائل سوره‏ها است که نشان مى‏دهد منظور تلاوتى است که مقدمه تفکر و سپس اراده و عمل باشد و در گذشته به آن اشاره کرده‏ایم .

اتفاقا تعبیرى که در حدیث فوق آمده نیز مؤید همین مطلب است ، زیرا استحقاق حسنات به تعداد تصدیق کنندگان و تکذیب کنندگان انبیاء بخاطر قرار گرفتن در خط تصدیق کنندگان و بیگانگى با خط تکذیب کنندگان است .

 سورة الشعراء

 بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 طسم(1) تِلْک ءَایَت الْکِتَبِ الْمُبِینِ(2) لَعَلَّک بَخِعٌ نَّفْسک أَلا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ(3) إِن نَّشأْ نُنزِّلْ عَلَیهِم مِّنَ السمَاءِ ءَایَةً فَظلَّت أَعْنَقُهُمْ لهََا خَضِعِینَ(4) وَ مَا یَأْتِیهِم مِّن ذِکْرٍ مِّنَ الرَّحْمَنِ محْدَثٍ إِلا کانُوا عَنْهُ مُعْرِضِینَ(5) فَقَدْ کَذَّبُوا فَسیَأْتِیهِمْ أَنبَؤُا مَا کانُوا بِهِ یَستهْزِءُونَ(6)

 ترجمه :

بنام خداوند بخشنده بخشایشگر

1 - طسم

2 - این آیات کتاب مبین است .

3 - گوئى مى‏خواهى جان خود را از شدت اندوه از دست دهى بخاطر اینکه آنها ایمان نمى‏آورند .

4 - اگر ما اراده کنیم از آسمان بر آنها آیه‏اى نازل مى‏کنیم که گردنهایشان در برابر آن خاضع گردد !

5 - و هر ذکر تازه‏اى از سوى خداوند رحمان براى آنها بیاید از آن اعراض مى‏کنند .

6 - آنها تکذیب کردند ، اما به زودى اخبار آنچه را به استهزاء مى‏گرفتند به آنان مى‏رسد ( و از مجازاتش با خبر خواهند شد ) .

/ 1 نظر / 204 بازدید
خوشی

سلام ، همسر جوانم ؛ خانم صلاحی که بسیار خانم مومنه ، پاک ، با اخلاق و زائر امام حسین (ع) بودند ، بسیار ناگهانی من و بچه ها را ترک کردند و به دیدار خدا شتافتند . من این سوره را از طرف ایشون و همه رفتگان علی الخصوص مومنین و مومنات خواندم .